24 Nisan 2009 Cuma

Aya İrini’de konser vermenin keyfi bir başka oluyor. Binbeş yüz yıllık tarihi mekânın içinde geçmişten kalan enerji hissedebileni çok derinden etkiliyor. Bu mekânda verilen konserlerde seyirci daha ağır, daha derin oluyor. Müziğin her tınısını hissediyor. Resimlerde akşam saatlerinde provadayız. Henüz ısıtma başlamamış ve herkes kalın giysileri içinde. Sandalyeler gönüllü gruplarımızla dizilmiş, numaralar son kez kontrol ediliyor. Hemen yanıbaşımda Umut Sel var. Türkiye’nin en iyi kontrbasçılarından biri Umut. Uzun bir süredir Umut’la birlikte sahneye çıkmamıştık. Yeni aldığı elektro kontrbasını bu konserde bizlerle birlikte ilk kez kullanacak. Ümit, Abbas ve Murat da sahnedeler. Titizlikle ses kontrolleri yapılıyor. Her zaman birlikte çalıştığımız Azeri asıllı akordcumuz Cemil Bey piyanonun akordunu yapıyor. Sabahtan beri soğukta sandalyeleri dizip, salonu akşama hazırlayan bizim can dostu gönüllülerimiz yorgunluklarını provayı izleyerek gideriyorlar. Sıcacık bir çay ve taptaze sandviçler… Çevremde yine muhteşem bir sevgi çemberi… Bir sanatçıyı bundan iyi motive eden bir şey olamaz. Akşam konserin çok başarılı geçeceği kesin… Fotoğraf Hakan Çaylar’a ait. O da bizim gönüllü ordumuzun içinden biri. Çok başarılı bir fotoğraf sanatçısı…