17 Aralık 2009 Perşembe
Mardin’e ilk kez üç yıl önce gitmiştim. Dar-ül Zeferan Manastırı’ndan Mezopotamya ovasını, Suriye’yi kendi düş dünyam içinde uzun uzun seyretmiştim. Geçen hafta Mardin’in bir tepesinden yine aynı manzaraya bakarken başka duygular içindeydim. Birkaç hafta önce Suriye’ye gitmiş, Suriye halkıyla buluşmuştum ve artık uzakdaki ovalara daha tanıdık bakabiliyordum. Soğuk ve yağmurlu bir günde gezebildiğim kadarıyla Mardin’de dolaştım, dost yüzlerle, sevgi dolu bakışlarla karşılaştım. Zaman kısıtlıydı ama yine de Ortadoğu’nun havasını solumaya çalıştım.